Project 2018

Op TV hoorde ik iemand zeggen: “Stop met al die herdenkingen rond de eerste wereldoorlog en besteed uw energie aan wat er nu leeft in deze maatschappij.

Terzelfdertijd las ik van iemand anders: “Dit heb ik van de oude getuigen geleerd: blijf altijd de mensen zien…… Als ik vandaag op tv over Duinkerke hoor, en duizenden trauma’s zie samenklitten in de modder van schandelijke kampen (……..), denk ik aan de tienduizenden Britse militairen die in de laatste meidagen van 1940 vanuit bijna dezelfde plek wél konden ontschepen, naar een vrijheid en een toekomst en luister ik met verbijstering naar kustburgemeesters die vergeten zijn waar zij of hun inwoners vandaan komen.”


Wij denken dat het goed is …

dat er mensen zijn die voogd willen zijn van een jonge Syrische vluchteling. Het is ook goed dat men zijn energie besteedt aan het werk van het Rode kruis maar tegelijkertijd is het goed om de eerste wereldoorlog te herdenken. Wij bewonderen de mensen die met passie bezig zijn rond de natuur. Wij bewonderen de mensen die met passie werken rond armoede.

Maar wij willen nu op dit moment onze passie wijden aan de eerste wereldoorlog, bedenkende dat het goed is dat anderen terzelfdertijd op een andere manier aan een betere wereld werken.

Evengoed zijn wij er ons van bewust dat er veel gelijkenissen zijn tussen de oorlogen van nu en die van 100 jaar geleden.

Dit dilemma leidde ons tot een bredere zoektocht naar de beweegredenen waarom wij met passie bezig zijn rond de eerste wereldoorlog.

Opgeven zit niet in ons.

Wij hebben geen keuze. Wat zouden wij moeten zonder geloof en hoop dat een betere wereld kan? Wat zouden wij moeten zonder de verhalen, de poëzie, de muziek en de geschiedenis rond de eerste wereldoorlog ? Wij willen niet geloven dat getuigenissen en geschiedenis zinloos zijn. Wij zijn ervan overtuigd dat herdenken, herinneren, her-luisteren, her-kijken, her-voelen en herleven, ons een betere kijk geeft op het heden en ons een ruimere kijk geeft naar de toekomst toe.

De spreuk gedenkend: ‘Wie de geschiedenis vergeet is gedoemd om ze te herhalen’, willen wij geschiedenissen laten beluisteren en bekijken, wij willen laten denken en voelen, wij willen laten weten en smaken en wij willen vooral laten inleven en van daaruit stappen zetten naar het heden en de toekomst.

Wij denken dat het de mensheid ontbreekt aan inlevingsvermogen en aan solidariteit. De voornaamste armoede van het Westen is dat men zich niet meer kan verplaatsen in tijd, in plaats, in anderen, in sfeer, in cultuur en sociale weefsels….

Daarom willen wij vooral investeren in inleving. Dit willen wij doen door in te zetten op geschiedenis.

Welk soort geschiedenis ?

  • Een begrijpbare geschiedenis, dus ook voor kinderen begrijpbaar in een taal die universeel is eenvoudig, beluisterbaar en onderhoudend.
  • Een juiste, correcte geschiedenis (onderlegd)
  • Niet alleen de grote geschiedenis van de wereld, maar ook de kleine geschiedenis van ons dorp in de eerste wereldoorlog.
  • Zowel de geschiedenis van tsaren, keizers, koningen en generaals als de geschiedenis van de vluchtelingen, de moeders, de soldaten, de kinderen en de mensen in bezet gebied….
  • De geschiedenis die de totale mens aanspreekt. De geschiedenis van weten, denken en verbanden leggen maar ook de geschiedenis van verhalen beluisteren, kijken, voelen en smaken.
  • Niet de geschiedenis van feiten, data’s, kalibers alleen, maar ook het voelen, beleven, getuigen en inleven.
  • Een geschiedenis met allerhande belevingen… Foto’s, verhalen, getuigen film, muziek, toneel, mime, stilte, ...
  • En tenslotte hangt dit ook samen met de inbreng van plaatselijke bewoners die betrokken werden bij de opbouw van onze activiteiten, bewoners die willen meewerken om de geschiedenis bloot te leggen. 


© 2018 Rekkem Toen. Alle rechten voorbehouden. Template ontworpen door Enginetemplates.com
Free Joomla! templates by Engine Templates